Villa Giriş Sistemleri

İstanbul'da girdiğimiz villaların çoğunda aynı tabloyla karşılaşıyoruz: araç kapısı bir firmadan, yaya kapısı başka bir firmadan, korkuluk üçüncü bir yerden alınmış. Üçü de tek tek düzgün işler olabilir; ama yan yana geldiklerinde lamel kalınlıkları tutmaz, dolgu aralıkları hizalanmaz ve aynı RAL kodu kullanılsa bile farklı boya partilerinden gelen ton gün ışığında ayrışır. Sonuç, tek tek başarılı ama bütün olarak dağınık bir giriştir.

Girişi bir sistem olarak ele aldığımızda bu sorunların hiçbiri doğmuyor. Ölçüyü tek seferde alıyoruz; araç kapısının dolgu bölüntüsü ile korkuluğun bölüntüsü aynı mantıkla hesaplanıyor, böylece kapıdan duvara geçerken hat kesilmiyor. Profil kesitleri aynı seçiliyor, dolayısıyla kapı ile korkuluğun kalınlık algısı eşleşiyor. Boya işlemi tek partide yapılıyor; tonlar birbirinin aynı oluyor.

Aynı yaklaşım görünmeyen tarafta da işe yarıyor. Otomasyon kapıyla birlikte planlandığında motorun besleme hattı, fotosel kabloları ve yaya kapısındaki elektrikli kilidin karşılığı imalat sırasında bırakılıyor; sonradan kanal çekmek veya kasa delmek gerekmiyor. Sundurma varsa ankraj noktaları kapı ve korkuluk montajıyla çakışmayacak şekilde konumlandırılıyor. Tek bir keşifte tüm bu kararlar aynı anda veriliyor.

Pratik faydası da var: tek muhatap. Bir sorun çıktığında kapının mı, motorun mu, montajın mı sorumlusu olduğunu tartışacak üç ayrı firma yok. Girişin tamamını biz kurduğumuz için sorumluluk da tek yerde kalıyor.

Girişin bütçesi de bu bütünlükten etkileniyor. Kapı, korkuluk ve sundurma aynı partide üretildiğinde profil ve sac fireleri ortak kullanılıyor, boya fırınına tek seferde giriliyor ve montaj için sahaya tek sefer çıkılıyor. Ayrı ayrı yapılan üç işte bu üç maliyet kalemi üç kez tekrarlanıyor. Aradaki fark küçük işlerde hissedilmeyebilir ama tam bir villa girişinde gözle görülür hâle geliyor.